Zmieniamy pokrycie ze starego eternitu na dachówki

03.09.2011

Tym, co powstrzymuje przed wymianą starego eternitu są najczęściej wysokie koszta tego przedsięwzięcia. Wraz z opłatą za usunięcie rakotwórczego pokrycia azbestowego dochodzi konieczność kupienia i ułożenia nowego pokrycia. Najczęściej staramy się wybierać pokrycie, które nie generuje i tak sporych kosztów, nie wymaga przebudowy ani wzmocnienia konstrukcji dachu a więc dachówki.

Eternit jest szkodliwym, rakotwórczym materiałem i samo jego składowanie stanowi zagrożenie dla zdrowia a co dopiero pokrywanie nim dachu. W przeciwieństwie do eternitu, dachówki są materiałem zdrowym, mają doskonałe wskaźniki izolacji cieplnej i termicznej i mogą chronić dach ponad sto lat!

Eternit

Eternit fot. Spe-Bau

Zanim jednak zdecydujemy się na remont naszego dachu sprawdźmy jego konstrukcję. Może się bowiem okazać, że oprócz wymiany pokrycia zajdzie potrzeba wymiany więźby. Powinniśmy zatem zwrócić uwagę na stan krokwi, niepokojące będą ugięte lub zwichrowane krokwie, na stan drewna, ewentualnego grzyba oraz pęknięcia elementów konstrukcyjnych. Jeżeli okaże się, że więźba nie wymaga wymiany, a ewentualnie jedynie niewielkiej naprawy, możemy swobodnie zabierać się za sprawdzenie co znajduje się pod eternitem. Eternit montowano przeważnie na konstrukcji nośnej z drewna – z łat przybitych do sztywnego poszycia skonstruowanego z desek i pokrytego izolacją z papy. Jeżeli nie użytkowano poddasza, eternit montowany był do łat mocowanych prostopadle do krokwi. Oprócz rusztowania należy w następnej kolejności sprawdzić hydroizolację dachu. Jeśli nasza konstrukcja składa się z łat bez sztywnego poszycia, to raczej trudno będzie się spodziewać izolacji. Za czasów kładzenia eternitu nie stosowano folii dachowych. W takiej sytuacji pozostaje nam demontaż rusztu, ułożenie folii i ponowne zamontowanie rusztu. Jeśli z kolei łaty mocowane były do poszycia z papą, trzeba zwrócić uwagę na jej szczelność, czy nie ma pęknięć, dziur czy przecieków. Jeśli papa jest w złym stanie, trzeba będzie ułożyć nową izolację. Pamiętajmy również o dołożeniu kontrłat dociskających materiał izolacyjny, zapewniając odpowiednią cyrkulację powietrza pod pokryciem.

Większość pokryć wymaga nowego i równego sztywnego poszycia. Dawniej wykonywano je z desek, obecnie preferuje się raczej płyty OSB. Jeżeli po zdjęciu eternitu zastaniemy poszycie, do którego przybito łaty będziemy musieli je zdemontować. Po ich demontażu trzeba będzie zająć się hydroizolacją, najlepiej usunąć starą papę i wyłożyć nową na zabezpieczone impregnatem sztywne poszycie.

Pozbywamy się eternitu i chcemy radykalnie odmienić dotychczasowy wygląd naszego dachu. Jednym z

najładniejszych materiałów jest dachówka – cementowa bądź ceramiczna. Nastawmy się jednak w tym przypadku na znaczące koszty, bowiem dachówka nie jest materiałem tanim. W jakiej sytuacji dachówka będzie najlepszym wyborem zastępczym za płyty azbestowe?

Na początku trzeba podkreślić, że dachówka nie jest lekka, więc będziemy musieli zasięgnąć rady doświadczonego konstruktora. Musi on określić czy nasza więźba utrzyma takie obciążenie. Niewykluczone, że więźba, do której mocowano eternit z azbestem okaże się solidna. W starych domach bowiem eternitem często zastępowano stare pokrycia z dachówek.

Trzeba jednak pamiętać, że dachówkami nie powinno się kryć połaci o nachyleniu mniejszym niż 10o i większym niż 90o. Więźbę najbardziej obciążają dachówki płaskie zwłaszcza te mocowane podwójnie oraz dachówki typu mnich –mniszka układane parami. Dużą zaletą ceramicznych dachówek zakładkowych jest to, że łatwo je dopasować do istniejącego rusztu nośnego. Poszczególne rzędy dachówek zakładkowych można rozsunąć nawet do 8 cm, dzięki mocowanym w nich zamkach. Ma to znaczenie przy wymianie pokrycia, bowiem dzięki temu, że rozstaw dachówek dopasowuje się do rozstawu łat dachowych, maleje ryzyko, że stare łaty trzeba będzie zrywać. Inaczej jest w przypadku zakładkowych dachówek cementowych. Zakres rozstawu łat w tym przypadku wynosi co najwyżej 4 cm.

Do wyboru mamy dachówki ceramiczne, wykonane z wypalonej gliny albo cementowe będące mieszanką piasku, wody i cementu. Oba rodzaje oferowane są w wielu kształtach i kolorach. Wszystkie modele dachówek mają od spodu zaczepy, które z łatwością zahacza się o łaty. Najpopularniejsze wśród dachówek są dachówki zakładkowe i płaskie. Charakterystyczną cechą dachówek zakładkowych są zamki, które wytłacza się na dwóch zbiegających się krawędziach – górnej i bocznej, albo tylko bocznej w przypadku dachówek cementowych. Ułatwiają one znacznie łączenie pokrycia i poprawiają jego szczelność.

Dachówka ceramiczna

Dachówka ceramiczna fot. Zamarat

Dachówki ceramiczne nie wymagają żadnego wykańczania. Dzięki barwie gliny użytej do ich produkcji, ładnie wyglądają na dachu w kolorze naturalnym. Jeżeli zaś preferujemy kolor, możemy wybrać dachówki angobowane, które pokrywa się płynną glinką z dodatkiem barwników albo glazurowane, w których wierzchnia warstwa szkliwa może być w dowolnym kolorze.

Dachówki cementowe z kolei są z natury szare, można jednak pokusić się na przykład o takie, które maluje się farbami z nabłyszczaczem w celu uzyskania efektu mokrego dachu.

Więcej w kategorii: Pokrycia dachowe

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Connect with Facebook

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>