Estragon to powszechnie znana roślina przyprawowa. Pierwotna nazwa tej byliny wywodzi się z łacińskiego słowa draco (wąż), stąd estragon określano mianem wężowca lub wężowego ziela. Jak większość ziół ma szerokie zastosowanie nie tylko w kuchni, ale również w lecznictwie.
Estragon należy do rodziny astrowatych i jako roślina dziko rosnąca występuje w Azji, Europie południowej i wschodniej, Ameryce Północnej. Jest to bylina wieloletnia, o wąskich liściach.
Estragon jak większość ziół preferuje dobrze nasłonecznione miejsca. Najlepiej rośnie na żyznych, wilgotnych glebach, bogatych w próchnicę i składniki odżywcze. Nasiona trzeba wysiać do gruntu w kwietniu, a po wzejściu przerywać, pozostawiając rośliny w rozstawie 30 – 40 cm. Estragon jest rośliną, która szybko się rozrasta i tworzy podziemne kłącza. Jeżeli, więc nie chcemy, aby roślina zdominowała zbyt duży teren posadźmy estragon w pojemniku bez dna, który następnie wkopiemy w ziemię.
Estragon nie wymaga żadnej specjalnej pielęgnacji, poza podlewaniem, systematycznym odchwaszczaniem oraz przycinaniem, aby dobrze się rozkrzewiał. Dodatkowo jest rośliną całkowicie mrozoodporną.
Jeśli planujemy suszenie estragonu to gałązki najlepiej ścinać tuż przed kwitnieniem (suszmy same listki, bez łodyg). Świeże listki estragonu można także zalać oliwą lub włożyć do pojemniczków zalać odrobiną wody i zamrozić.
Estragon jest stosowany w lecznictwie. Ma działanie przeciwzapalne, przeciwskurczowe, żółciopędne, lekko moczopędne. Wspomaga trawienie i pobudza apetyt powodując większe wydzielanie soków trawiennych.
[sam_zone id=”6″ codes=”true”]
W kuchni estragon stosowany jest do licznych dań i dodatków, takich jak: omlety, sosy (ravigote, gribiche, lyoński), mięsa (szczególnie drób), ryby, sałatki.
Estragonem zachwycają się zwolennicy kuchni dietetycznej. Jest on np.: stosowany jako namiastka soli w przypadku stosowania diety bezsolnej. Ziele estragonowego można utrwalać np.: w occie. Sposób ten polega na zalaniu octem małych gałązek rośliny w niewielkich butelkach i szczelnym ich zamknięciu. Susz estragonowy będzie najsmaczniejszy jeżeli nie rozkruszymy go po ususzeniu – nie traci wtedy swojego aromatu. Młody estragon dodaje się do warzyw konserwowanych w zalewie octowej (np.: ogórki, cebula, papryka), dla zachowania ich jędrności. Świeże ziele używane jest do aromatyzowania octu. Ogórki kiszone będą pachnące i bardziej chrupiące jeżeli przy kiszeniu dodamy do każdego słoika kawałek gałązki z listkami.
