O tym, że w naszym domu pojawił się „smakosz” drewna najczęściej świadczą ślady trocin, które pojawiają się na podłodze lub sprzętach. Szkodniki niszczące drewno, to poważny problem, jak sobie z nim radzić?
Niestety nie ma uniwersalnej metody, którą można zastosować w każdym przypadku. Szkodniki niszczące drewno pojawiają się i trzeba zacząć z nimi walczyć, dlaczego? Po pierwsze dlatego, że jest wiele różnych gatunków owadów, które powodują szkody, po drugie z uwagi na stopień uszkodzenia drewna i rozmieszczenie tych uszkodzeń, a także jakość drewna, jego wilgotność, dostępność elementu itp. Na początek należy dokładnie ustalić jakie gatunki owadów zagnieździły się w naszym drewnie i ocenić wstępnie rozmiar szkód przez niepoczynionych.
Najłatwiejsze do wyplenienia są szkodniki niszczące drewno zasiedlające meble. Trudniej natomiast zwalczyć te, które naruszają elementy konstrukcyjne budynku. Należy wyróżnić gatunki owadów, które atakują drewno przez kilka pokoleń i takie, które żerują tylko przez jedno pokolenie. Te pierwsze zdecydowanie należy wytępić. Rozpoznanie „wroga” jest bardzo istotne, gdyż da nam wiedzę czy zwalczanie powinno polegać nie tylko na doraźnym zabiegu, czy też na dodatkowym zabezpieczeniu drewna przed kolejnym zasiedleniem.
Szkodniki i walka z nimi
Dzięki odpowiednim technikom wykorzystanym na etapie budowania i konstruowania elementów drewnianych można z powodzeniem uniknąć przyszłość powstawania szczególnie korzystnych warunków dla rozwoju owadów niszczących drewno. Mówimy tu przede wszystkim o zabezpieczeniu budynków przed zawilgoceniem (przed wilgocią gruntową i opadami atmosferycznymi).
Podczas eksploatacji budynków ważne są częste kontrole prowadzone pod kątem na bieżąco usunięcia przyczyn ich ewentualnego zawilgocenia np.: podłogi drewniane należy zmywać bez nadmiernego zalewania ich wodą, nie należy zastawiać chłodnych i ciemnych kątów meblami, często wietrzyć pomieszczenia w czasie suchej, słonecznej pogody. Ponadto trzeba unikać wnoszenia do budynków mebli opanowanych przez kołatki.
W przypadku owadów które niszczą konstrukcje dostępność materiału może być ograniczona obecnością powłok (pobiała, farby i lakiery) lub szalunku z tworzyw sztucznych lub drewna. Nawet stosunkowo cienki szalunek z desek umieszczony na listwach dystansowych, ze względu na wahania temperatury zimą, tworzy zabezpieczenie przed larwami ksylofagicznych owadów. Do zabezpieczenia poddaszy budynków można użyć siatki o małej średnicy oczek, które będą ograniczać dostęp samic spuszczela pospolitego do drewnianych więźb dachowych.
Zabezpieczenia chemiczne
Niezbędne jest zabezpieczenie drewna metodami chemicznymi. Polega ono na zastosowaniu odpowiedniego środka trującego o długotrwałym działaniu owadobójczym. Obecnie stosowane środki działają kontaktowo oraz na układ pokarmowy owadów. Obecnie sprzedawane środki ochrony to z reguły preparaty wielofunkcyjne chroniące drewno zarówno przed owadami, jak i grzybami. Ich dodatkowym atutem jest również fakt, że obniżają palność drewna. Środki zabezpieczające drewno nanosi się za pomocą metod powierzchniowych lub impregnacji głębokiej.
Metody powierzchniowe
Impregnacja drewna bielastego na głębokość do ok. 10 mm. Niestety, w ich przypadku zachodzi ryzyko późniejszego pękania drewna, które umożliwi przenikanie owadów i grzybów do głębszych, niezabezpieczonych warstw. Dlatego metody powierzchniowe poleca się stosować w na elementach o słabym zagrożeniu przez grzyby i owady lub takich, które będzie można po pewnym czasie powlec ponownie preparatem.
Metody impregnacji głębokiej
[sam_zone id=”6″ codes=”true”]
Są to metody, w których nasyca się zewnętrzną warstwę drewna na głębokość powyżej 10 mm. Zaliczamy do nich: kąpiele (kąpiel zimna długotrwała, kąpiel gorąco-zimna) oraz metody dyfuzyjne stosowane do drewna o wilgotności pow. 30% (sucha impregnacja, pastowanie, bandażowanie oraz opalanie, moczenie i smołowanie). Dzięki temu drewno zostaje skuteczniej zabezpieczone niż przy stosowaniu metod powierzchniowych. Należy jest stosować do zabezpieczania tych elementów, które będą w przyszłości szczególnie narażone na ataki owadów.
Zwalczanie owadów
To bardzo trudne zadanie. W przypadku przedmiotów wykonanych z drewna, takich jak np. meble, najlepszą metodą wydaje się fumigacja (gazowanie) drewna. Fumigację przy zastosowaniu np. bromku metylu lub fosforowodoru przeprowadzają wyspecjalizowane jednostki dysponujące odpowiednimi instalacjami i komorami.
Mniejsze elementy konstrukcji lub małe przedmioty zasiedlone przez pojedyncze osobniki, możemy ratować wstrzykując środek biobójczego bezpośrednio w chodniki wydrążone przez owady.
